A-17

Instagram: @ ailkesandikli Tiktok: ailkesandikli Genç kız dehşete kapılmış vaziyette, karşısındaki adamın söylediklerini dinlerken zilin sesiyle ikisinin de dikkati aniden dağılmıştı. Serhan başını omzunun arkasından kapıya çevirirken kaşları derince çatıldı. Bu saatte birini mi bekliyordu genç kız? Ecem ise gelenin ya Hakan ya da Çiçek olduğunu düşünerek kapıya doğru ilk adımını atmıştı. Aslında ikisinin de olmamasını umuyordu içten içe. Çünkü Serhan'ın neden evinde oluşuna dair sonu gelmeyen bir sorguya çekilmek için hiç enerjisi yoktu. Serhan gözünü merceğe dayadığında Ecem, onun kendi evindeymiş gibi rahat davranışına karşılık sesli bir soluk bıraktı dudaklarından. Ardından adamı takmayıp kapı kolunu kavradı ve kapıyı araladı. Karşısında tanımadığı genç bir adam bulduğunda kaşları çatıldı hafifçe. " Buyrun? " dedi çatallı çıkan sesiyle, gerçekten de ayakta durmaya dahi takati yoktu. Adam hafifçe gülümsedi. " Merhaba, Ecem değil mi? " Serhan adamın sesini işitmesiyle kapının ardından çıkıp kızın arkasına dikilmişti. Kapıdaki yabancı, adamı gördüğünde kaşları hafifçe havalandı. " Kimsiniz? " dedi Ecem. Yabancının koyu mavi gözleri kendi gözleriyle kesişti. " Barış. Barış Aksoy. " Genç kız hiç duymak istemediği o ismi işitmesiyle tüylerinin şahlandığını hissetmiş ve sertçe yutkunmuştu. Tüm bedeni aniden kasılırken kaşları daha da çatıldı ve sesi nefretle doldu. " Git buradan. " Barış, kızın böyle bir tepki vereceğini bekliyor gibiydi. Fakat pes etmeye de niyeti yoktu. Ecem'in kapatmaya meylettiği kapıya avuç içiyle bastırarak engel oldu. " Ecem, Deniz gelmiş bahsetmiş sana durumdan. " Kız daha fazla dinlemek istemediğini açıkça ortaya koyuyordu fakat kuzeni olacak herifin çok da umurunda değildi bu durum. " Satmıyorum evi. " dedi sıktığı dişlerinin arasından. Serhan ne olup bittiğini anlamaya çalışırken Barış'ın yüzündeki tebessüm gitmiş yerini katı ve kararlı bir ifade alıvermişti. " Seçeneğin yok Ecem. Yarın emlakçı getireceğim. Bunu haber vermeye geldim. " Genç kız duyduğu şeyle afallarken Serhan daha fazla dayanamadı ve aralarına girdi. Bunu yaparken de Ecem'in sırtına elini koymuş ve ona biraz daha yaklaşmıştı. Genç kız biraz olsun kendinde olsa bu temastan huzursuz olurdu fakat o an hem çok hasta hem de çok çaresizdi. " Ne evi ne emlakçısı kardeşim, sen kimsin? " Barış kendisiyle konuşan adama baktı. " Ecem'in kuzeniyim. Asıl siz kimsiniz? " Serhan, karşısındaki yabancıya cevap vermek üzere ağzını açtığında Ecem izin vermedi. " Serhan abi lütfen sen karışma. " Adam işittiği abi kelimesiyle tüm sözcüklerini yutarken elini de kızın sırtından çekmişti. Ecem bu kez de Barış'a döndü ve öncekilerden çok daha katı şekilde dile getirdi kararını. " Satmayacağım evi. Gidin açın davanızı. Kapıma da bir daha gelmeyin. " Hemen ardından karşısındaki adama konuşma fırsatı vermeden kapıyı sertçe çarpmıştı. Arkasını döndüğünde Serhan ile burun buruna geleceğini hesaba katmadı, katsaydı eğer yapmazdı. Serhan kızın saçlarından gelen tatlı kokuyu aldığında derin bir nefes çekmişti ciğerlerine. Hemen sonra kuru bir öksürükle geriye doğru bir adım atıverdi. Ecem ise ağırca yutkundu. Gözlerine bakamıyordu karşısındaki adamın, bu gece yeterince utanacağı şeyler işitmişti. Tam onun da gitmesini istemek için dudaklarını araladığında konuştu adam. " Bu evi mi satmak istiyorlar? " sesi gergin çıkıyordu. Ecem başını salladı hafifçe. Serhan bir süre düşündü, bunu yaparken sol elini ensesine atmış saçlarını kaşımıştı. Hemen sonra saati aldırmaksızın elini cebindeki telefonuna götürüp ekranı açtı ve birkaç tuşa bastı. Ardından çalan telefonu kulağına dayamıştı. Bu esnada bal rengi gözleri karşısında dikilen genç kızdaydı. Ecem ise onun ne yaptığını anlamaya çalışırken sessizce bekliyordu. Fakat keşke otursaydı. Tüm kemikleri ağrıyordu ve muhtemelen ateşi yükselmişti. Telefonun açıldığını Serhan'ın sesini duymasıyla anladı genç kız. " Selam Ergin. Kusura bakma rahatsız ediyorum bu saatte. Nasılsın, Eda nasıl? " Genç kız sertçe yutkundu ve bakışlarını…