A-16

IG: ailkesandikli Tiktok: ailkesandikli Ecem işittiği soru ile olduğu yere adeta çakıldığında bedeninden boylu boyunca bir ürperti geçmiş ve kolunu refleksle geriye çekmişti. Serhan ise alev alev bakan gözlerin karşısında direnç göstermeyerek kızın kolunu kavrayan parmaklarını çözmüştü. İkisi de aynı anda yutkunduğunda Ecem kaşlarını çatarak bakışlarını kaçırdı. Boğazının kuruduğunu hissediyordu. Ne demişti o öyle? Yanaklarının çoktan ısındığını ve suratının domates kadar kırmızı halde geldiğini bilmek utancını iyice körüklerken eve doğru hamle yaptı. " Saçmalıyorsun. " diye soludu sinirle. Serhan ise çoktan pişman olmuştu söylediği söze. Dili birden bire çözülüvermiş aklına düşeni söylemişti. Hiç hoş değildi yaptığı, farkındaydı. Kızın hızlı adımlarla evin kapısına ilerlediğini fark ettiğinde panikle takıldı peşine. " Ecem! Ecem dur lütfen! " Fakat genç kız dinlemedi. Daha fazla dinlemeyecekti onu. Her geçen gün daha anlamsız şeylerle çıkıyordu karşısına. Hakan bile bu kadar saçmalamıyordu. Cebinden çıkarttığı anahtarı yuvasına sokmaya çalışırken omzuna dokunan elle durdu ve öfkeyle tısladı. " Bırak. " Serhan onun bu denli sinirlenmesini beklemiyordu. Tamam densizlik etmişti belki ama nefretinin hedefi olmayı da hak etmiş miydi ki? Genç kız öfkeli bakışlarını, bir kez daha arkasındaki adamın üzgün bakışlarına çevirdiğinde yeniden konuştu. Sesi tahammülsüzdü artık. " Bırak artık. Gelme, konuşma, soru sorma. Rahat bırak beni. " Serhan'ın yüzü, işittiği her bir kelimede daha da asılırken kıza göre cüretkar ve fazla dobra olan dili ise susmadı. " Neyin cezası bu? On sene öncesinin intikamını mı alıyorsun benden? " Ecem, on sene önceyi hatırlatması karşısında yeni bir utanç dalgasıyla ürperdi ve gözlerini kaçırdı. Fakat bu kısa sürmüş genç kız yeniden öfkeyle konuşmuştu. " Ne intikamından söz ediyorsun sen? Çocuk çocuk işlerle uğraşacak halim mi var benim? Bak bir bana. " derken tüm bedenini adamdan tarafa çevirmiş ve kollarını iki yana açmıştı. " Bak bak iyi bak. Bu koca eski evde tek başıma yaşıyorum yıllardır. Okulumu bitirmeye çalışıyorum. Masraflarımı karşılamaya çalışıyorum. Sence benim intikamla mintikamla uğraşacak halim mi var Serhan? " Serhan'ın kaşları, kızın kendisine abi dememesi karşısında büyük bir şaşkınlıkla havalandığında Ecem ne dediğinin farkında dahi değildi. Yalnızca çok sıkılmıştı herkesten. Fakat asıl mesele bu da değildi. Korkuyordu. Belki de hiç korkmadığı kadar çok. Serhan'a inanırsa ve kendini ona bırakırsa mahvolacağına emindi. Bu hatayı asla yapamazdı. Şu dünyada kendisi için en zararlı insan karşısındaki adamdı. Böyle bir güçsüzlük gösterecek lüksü yoktu. " On yıl öncesiymiş. " diye devam etti huysuzca. " Çocuktum. Sen de öyle. Saçmasapan şeyler. Gelmişsin yok sevemez misin? Yok bilmem ne. Rahat bırak beni. Git başkasıyla uğraş. " dedi ve hırsla önüne dönüp bu defa anahtarı yuvasına sokmayı başardı. Ancak Serhan'ın kızı yalnız bırakmaya niyeti yok gibiydi. " Ecem. Bir dakika durup beni ciddiye alacak mısın artık? Kaç yaşındayım ben ya? Ne uğraşı Allah aşkına? " Genç kız adamın isyanını kulakardı ederek içeriye girdi ve kapıyı da suratına çarptı. Serhan bir süre olduğu yerde öylece durmuş kız belki kapıyı açar diye beklemişti fakat nafile. Ecem her zaman yaptığı gibi yine kaçmayı seçmişti. Bilmek istemiyordu. Kendisini de, ona olan hislerini de dinlemek, öğrenmek, duymak istemiyordu. Dakikalar sonra pes ederek omuzlarını önüne düşürdü ve arkasını dönüp bahçeden çıktı. Genç kız ise deli gibi çarpan kalbiyle adamın kapısından uzaklaşmasını beklemiş ve onun gittiğini gördükten sonra kendisini banyoya atmıştı. İstemiyordu onunla konuşmak. Her defasında allak bullak ediyordu kendisini. Aklı, duyguları her şeyi karmançorman hale geliyordu. Keşke hiç dönmeseydi Amerika'dan. Ne güzel sıradan heyecansız bir hayatı vardı öncesinde. Şimdi ise adam karşısına dikiliyor ve öylesine söylenmiş tek bir cümlesiyle dağıtıyordu kendisini. Musluğu açtı ve ellerini soğuk suyun altına sokup avuçlarına su doldurdu. Birkaç k…