A-12

Aniden çakan şimşek ve gürleyen göğün uğultusu ile ikisi de olduğu yerde sıçradığında Ecem bunu fırsat bilmiş ve adamın ellerinden kurtulup hızla evine girmişti. Serhan ise plansızca yaptığı itirafın utancıyla öylece kalakaldı bahçede. Ta ki, birden bastıran yağmur her bir zerresini sırılsıklam edene kadar... Ertesi gün Serhan'a soğuk algınlığı getirirken Ecem'in başına daha büyük dertler açmıştı. Sabaha kadar yatakta dönüp durduğundan geç uyumuş dolayısıyla da dersine kalkamamıştı. Zili alacaklı gibi çalmasa uyanacağı da yoktu zaten. Yataktan telaşla fırladığında önce telefonundan saate baktı. 11'i geçiyordu. İlk iki dersi çoktan kaçırmıştı ve son derse de hayatta yetişemezdi. Panikle yerdeki çamaşırlarının üstünden atlayıp hole çıktığında kapıdaki hala vaz geçmemişti. Kapıya vardığında gerilerek merceğe dayadı gözünü. Fakat bulmayı umduğu kişiyle karşılaşmamış bu hem rahatlamasına hem de meraklanmasına yol açmıştı. Kapıyı yavaşça açarken Tülay Hanım'ın içeriye dalması da bir oldu. Hemen ardında ise Çiçek vardı. Ecem şaşkın ve uykulu bakışlarını ikili arasında dolaştırırken Tülay Hanım çoktan başlamıştı konuşmaya. Tez canlı bir kadındı Allah bilir yine ne duymuştu da kapısına damlamıştı genç kızın. Ecem kapıyı kapatıp peşlerinden mutfağa giderken Tülay Hanım'ı dinliyordu. " Kız siz barıştınız da bana neden söylemiyorsun? " Genç kız kaşlarını çatarken Çiçek'in yanındaki boş sandalyeye oturdu ve çay suyu koyan kadını izlemeye başladı. " Kimle barıştık? " Bakışlarını ne olduğunu anlamak ister gibi arkadaşına çevirmişti. Çiçek ise en az annesi kadar merak ve şaşkınlıkla bekliyordu yanıtını. " Hakan ile canım. Kimle olacak? " Ecem'in kaşları havalanırken bakışları yeniden Tülay Hanım'a çevrildi. " Biz küs değildik ki? " Gerçekten de anlayamıyordu şu anda dönen mevzuyu. " Ay onu mu diyorum ben? Utandın mı sen? Utanma kızım güzel şeyler bunlar. Aile kurmak, evlenmek... oh vallahi çok rahatladım. Çiçek'i evlendiriyoruz da aklım sendeydi. " Ecem büyük bir yanlış anlaşılmanın farkındalığıyla oturduğu yerden kalktı ve telaşla araya girdi. " Hayır hayır Tülay Teyze. Yok öyle bir şey. Nereden çıktı bu? " Çiçek annesine yandan bir bakış attı. " Ben sana demiştim inanma Kezban'a diye. " Tülay Hanım tek elini beline koyarken kalçasını da tezgaha yasladı. " E dün Hakan'la Rıfat'ın çay bahçesindeymişsiniz. El ele diz dize oturuyorlarmış dedi Kezban. " Kezban Hanım Rıfat denilen adamın eşiydi ve malumunuz dedikodu yapmaya da bayılırdı. Ecem birden yüzünü buruşturdu. " Yok öyle bir şey! Evet oradaydık ama ne el elesi? Konuşmak istediğini söyledi. Ben de kabul ettim. " Tülay Hanım'ın yüzü aydınlandı birden. " Hay bin yaşa! İşte böyle aferin akıllı kızıma. Yavaş yavaş, tanıya tanıya olacak zaten. " Ecem daha da sinirlenirken istemeden olsa sesini yükseltmişti. " Hayır ya Tülay Teyze! Evlenmeyeceğim Hakan'la. " Orta yaşlardaki kadın, evladı yaşındaki kızın kendisine bağırmasına bozulurken bunu mimikleriyle de fazlasıyla ortaya koymuştu. Ecem ise anında pişman olmuş ve dudağını ısırmıştı. " Özür dilerim. " dedi birden. Tülay Hanım kırgınlığını ortaya koyar bir tavırla göz temasından kaçınırken çaydanlığın altını kısıp demliğe çay doldurmaya başlamıştı. Ecem eli ayağı birbirine dolaşmış bir vaziyette konuşmaya devam etti. " Ama sevmiyoruz biz birbirimizi. Yani düşündüğünüz anlamda değil. " " Sevmek hemen öyle olacak iş mi? Önce bir fırsat vermeniz lazım. " dedi kadın bu kez bozuk çıkan sesiyle. " Denedik ya zaten Tülay Teyzeciğim. " derken kadına yaklaştı Ecem, mahcuptu. Çiçek araya girdi ve arkadaşını kurtardı bu kez. " Aman anne kız istemiyorum diyor işte. Tutturdun sen de Hakan diye. Hem onun okulunda çok daha iyileri vardır eminim. Hakan'a mı kaldı? " Tülay Hanım kaşlarını çattı bu kez. " Hakan oğlumun nesi varmış? " Çiçek gözlerini devirmeden edemedi. " Anne adam daha yeni işini batırdı, evine de haciz kondu. Bilmem farkında mısın? " Kadın çaydanlığın kapağını kapatıp kızına dönerken konuştu. " Tamam yaşandı birkaç aksilik. Ama toparlıyor işte.…