38 |bebek|

Sosyal Medyadan takip edebilirsiniz ♥ İnstagram: dilanwrites Keyifli okumalar ♥ ▬▬▬ B Ö L Ü M 37 │Bebek │ Olayların sarpa sarmasına ramak kala her şeyin bittiğini düşünen Neçırvan, aldığı telefondan sonra uzun süre rahat nefes alamayacakları kanaatine varmıştı. "Neden elin ayağın rahat durmuyor lan senin? Ne bok vardı da gittin adamı haşat ettin?" Mustafa, zemheri yeşilİ gözlerini Neçırvan'a dikmiş ters ters bakmaktan başka bir şey yapmıyordu. En nefret ettiği şeydi hesap vermek. Fakat şu anda zorunda olduğunu bilecek kadar zekiydi. "Öylece elini kolunu sallaya sallaya gitmesine içim rıza vermedi." "Senin içini..." Neçırvan ağzına kadar gelen küfrü yuttu. Bu adamın laftan anlamaz ters bir yanı vardı. Üstüne gitmek gereksiz karıştırırdı işleri. "Yasin Turan Ağabey ile de baya arttırmışsınız samimiyetinizi diye duydum Mustafa, ağabey ile beraber adamın güvendiği tüm adamları donuna sıçtırtarak kaçırttığını anlamayacak mıydım?" "Kimseden gizlemek maksatlı hiçbir şey yapmadım. Adaleti sağladım. O adam Afran Ağaya onca eziyeti yaptıktan sonra öylece gidemezdi." "Ulan!" diye bir kükremesi vardı ki Neçırvan'ın, adamın öfkesinden korkmayacak insan yoktu. Ve şu an çileden çıkmış durumdaydı. "Kim öylece işten sıyırmasına seyirci kalacaktı? Bizim topraklarımızda adamın başına bir iş gelmeyecekti sadece, tek arzumuz buydu. Sen aldın daha sınıra yaklaşamadan adamı paketleyip hastaneye bıraktın. Kendi başına iş yapamazsın Mustafa! Kendi kendine bir bok halledemezsin!" Mustafa'nın umarsız tavrı karşısında sinirleri iyice yıpranıyordu. Bu adamı ya boğacaktı ya da boğacaktı! "Sana kız kardeşimi vermeyi düşünüyorum lan ben! Nereden bileceğim aynı pervasızlık ile ona da zarar vermeyeceğini?" "Neçırvan orada duracaksın!" diyerek bir anda konuşmaya başladı Mustafa. Bu konuyu buraya çekemezdi. Hazal bambaşkaydı. "Bunun Hazal ile yakından uzaktan alakası yok. Onu karıştırmamızda çok gereksiz olur. O yüzden sakın böyle bir kıyas asla yapma." Mustafa'nın ciddiyeti ve bu konudaki hassasiyeti ile içi rahatladı. Ama her an böylesine fevri hareket ederek birçok işi batırabilirdi. Konuşacağı esnada Mustafa'nın telefonunun çalması ile sustu. "Efendim?" O telefonda konuşurken etrafa bakmayı seçti Neçırvan. Bu Yavuzlar olayının derhal kapanmasını istiyordu. Zaten hastaneye de gitmişti. Adama bu işle bir ilgilerinin olmadığına dair kesin konuşmuş ve konuyu kapatmaya çalışmıştı. Neyse ki arkasında bir destek kalmayan korkak ise hastaneden naklini istemiş ve ölmeden bu topraklardan kurtulmak için en akıllıca olanı yapmıştı. Neçırvan umuyordu ki başka bir iş çıkarmazlardı başlarına. "Anlamadım?" Bakışları Mustafa'ya kaydı. Yüzündeki ifade ser verip sır vermiyordu. Bu adamın buz gibi duvarları vardı. Yaşadığı olaylardan sonra hislerini çok iyi saklayabilen bir adamdı Neçırvan'da. Ama sanki farklıydı Mustafa'daki. Adam hissiz bile diyebilirdi. Öyle bir ifadesizlik vardı. "Tamam, geliyorum." "Ne oluyor?" "Ağabeyim konağa taşınıyormuş." Neçırvan şok içinde baktı Mustafa'ya. En son bu adam bu toprakları terk etmiyor muydu, ne ara Bejindar Konağı'na taşınmaya karar vermişti? "Siz Bejindar erkekleri gerçekten anlaşılmazlığın dik âlâsısınız. Kadınlara anlaşılmaz diyenler sizi görsünler de kapasınlar o çenelerini." Mustafa, duyduğu cümle ile bir kahkaha attı. Ardından Neçırvan'ın omzunu sıvazlayıp "Benim gitmem gerekiyor. Sonra daha detaylı konuşuruz. O şerefsizden de tümüyle kurtulduk işte. Daha ne isteyelim Allah'tan, belamızı mı?" Mustafa sözlerinin ardından arabasına binerken, Neçırvan başını iki yana sallamakla yetindi. Bu adamlara söz anlatmak bu kadar zor olmamalıydı! *** "Hoş geldin Deran, gel seni odana çıkartalım." Farah'ın anaç tavırları yine baş göstermişti. Yavaşça Deran'ı tutup, hazırlanmış odalarına doğru merdivenlere yönlendirdi. "Doğum yapana kadar burada olabildiğince seni rahat ettireceğimizden şüphen olmasın." "Şüphem olamaz zaten Farah, elinizden gelenin çok daha fazlasını yapacağınıza eminim." Deran, uzun bir süre kalacak oldukları odaya doğru çıkar…