17 │efsunkâr│

Sosyal Medyadan takip edebilirsiniz ♥ İnstagram: dilanwrite Keyifli okumalar ♥ ▬▬▬ "Sen ne yaptığının farkında mısın?" diye bir anda Deran'ı kolundan yakalayıp kendine doğru çekti. Böyle bir hareketi beklemeyen Deran ise savruldu adeta. Şalı başından uçup giderken, uzamış saçları sere serpe serildi Afran'ın gözlerinin önüne. Hayretle bakakaldı adamın geceyi mesken edinmiş zümrüt karası harelerine. "Kendini yeniden aynı ateşe mi attın Piran Kızı? Kurtulduğunu düşünmüyor muydun? Ne diye gelip kurtardın beni?" diye sorularını bir bir sıralayan adamın allak bullak olduğunu görebiliyordu. Onu kelimenin tam anlamıyla dumura uğratmıştı. Şimdi ise kendi konaklarının önünde, babalarının yanında hesap soruyordu. Garip olan tek şey bu da değildi. Babası ve Kurban Ağa yalnızca ikisini izlemekle yetiniyorlardı. Sanki bu olaya karışmak istemez gibiydiler. "Sen olsan ne yapardın?" diye soran Deran, Afran'ı iyice bilinmezlik kuyusunun içine tıkmıştı. Afran'la Deran bir miydi? Afran'ın içinde kendine açıklayamadığı bir takım duyguları vardı. Onlarla cebelleşiyordu. Hem onu kurtarmalıydı elbette, genelde başını o belaya sokuyordu. "Sen ve ben..." dedi Afran, ardından yutkundu. Biz, diyemeyişi dilini yaktı. "Çok farklı duygular içerisindeyiz Piran Kızı. Ben evlenme yanlısı iken sen... Sen benden olabildiğince kaçma yanlısısın. Benim bu topraklardan uzaklaştırılmamda bir hayli işine gelirdi." "Senin için yaptığımı kim söyledi?" diye bir anda atılan Deran, inkâr halindeydi. Hâlâ içindeki duyguları bastırmanın derdindeydi. "Ben anan ve baban için yaptım." "Yani sen benim anam ve babam için benimle evlenmeyi mi kabul ettin?" Adam resmen laf cambazıydı ve Deran onunla baş edeceğini düşünerek büyük bir hata yaptığını hemen anlayıvermişti. Bu adamla nasıl baş edecekti? "Aynı zamanda elbette ki kendi ailem için de Bejindar." Diye cevap vermeyi seçti. "Onlar için bunu yapabileceğime karar verdim." "Tam da benim ceza alacağım zamanda bu karara varman ne güzel tesadüf öyle Piran Kızı," diyerek kadına yukarıdan bir bakış atan adamın yüreğinde çiçekler açıyordu. Artık biliyordu çünkü. Deran kesinlikle kendi rızasıyla kabul etmişti. Bu tarz bahanelerine inanmayacak kadar iyi biliyordu hem de! "Şansını zorlama istersen, Bejindar!" diyerek çıkıştı Deran. "Bir kere nişan attım, bir daha neden yapmayayım?" Dişlerini birbirine bastırarak kendini durduran Afran, sabrını zorlayan bu kadından çok çekeceğini biliyordu. Daha neler yapacaktı Allah bilir ona. Ama hepsine razıydı. Yeter ki ona nefret dolu gözlerle bakmasındı, çekeceği her şeye razıydı. Gelen Deran'dan geldiği sürece katlanmaya kendini çöllere atan Mecnun kadar istekliydi. "Sen kazandın Piran Kızı," diyerek sustuğunda Deran'ın çehresinde oynayan ufak mimiğe takıldı gözleri. Tebessüm bir kadına, ancak bu kadar yakışabilirdi... Hander Ağa ve Kurban Ağa evlatlarının bu hallerini keyifle izlerlerken, düğün hazırlıklarına başlamaları gerektiğinin farkındaydılar. "O zaman en kısa sürede Deran kızımızı tekrar istemeye geliriz biz Hander Ağa, hazırlıklı olun." Diyen Kurban Ağa, mutluydu. Mutluluğu sesine yansımıştı adeta. "Başımızın üstünde yeriniz varmış anlaşılan Kurban Ağa, bekleriz." Diye yanıt veren babasına baktı Deran. Şaşkındı elbette. Başlarının üzerinde yerleri olduğunu da kim nereden çıkarmıştı? Öyle bir şey dememişti ki Deran! Kurban Ağa ve oğlu arabalarına binip uzaklaşırlarken, bir süre arabanın arkasından baktı Deran. Ardından babasının kendisine uzattığı şalı alıp boynuna doladıktan sonra arkasından konağa girdi. Önlerinde onları ne bekliyordu hiçbir fikri yoktu fakat iyi şeyler olmasını diledi. Bu sefer çok daha iyi şeyler olmasını istedi yürekten... *** Piran Konağı'nda bu sefer tatlı bir telâşe vardı. Deran'ı yeniden istemeye gelecek olan Bejindar ailesi, bir hafta önceden haber vermiş ve davet almışlardı. Bu sefer gönüllü olacaktı her şey. Kimsenin yüreğinde koca bir burukluk ve boğazlara düğüm olmuş uhdeler yoktu. "Abla," diye seslenen Hazal, odanın kapısında bittiğinde telaş içerisindeki Der…