1 bölüm: Aile

Merhaba İlk bölüm hoş geldiniz 🎵Sezen Aksu – Gidemem Alaz Sabah her zamanki gibi bir ağlama sesiyle uyandım.Ama bu, alıştığınız o sinir bozucu alarm seslerinden değildi. Aksine, benim için dünyanın en güzel seslerinden biriydi. Gece ağlamaya başlamış olmalıydı. Hemen yataktan kalkıp odasına gittim. Küçük kardeşimi kucağıma aldığım anda mis gibi kokusu burnuma geldi. Sanki gül gibi kokuyordu. Alaz: Uyandın mı cadı? Gülersin tabii... Abini de yine uyandırdın ya! Küçük hanımı yatağından aldım. Önce temizledim, sonra kıyafetlerini değiştirdim. Üzerine biraz krem sürdükten sonra temiz kıyafetlerini giydirdim.Her zaman böyleydi. Üstünü değiştirdikten sonra onu tekrar kucağıma aldım. Birkaç dakika içinde gözleri kapandı. Uykuya daldığını görünce onu yavaşça yatağına yatırdım. Bir süre başında bekleyip yüzüne baktım. Sonra odadan çıktım.Biraz kendimi anlatayım. Ben Alaz. Üniversitede mimarlık okuyorum. Aynı zamanda modellik yapıyorum. Ailenin en büyüğü benim ve üç kız kardeşim var. Hayatımızı zamanla size anlatacağım. Bugün evdeydim. Üzerime rahat bir şeyler giydim ve odadan çıktım. Benim odam üçüncü kattaydı. Kızların odaları ise ikinci kattaydı. Ben de ikinci kata indim. Üç kız kardeşim vardı. Onlar benim için sadece kardeş değildi. Onlar benim kızlarım gibiydi. Özellikle en küçükleri... Onu üç aylıkken annemiz terk etmişti. Küçük kardeşim bir süre başka bir kadının yanında kalmıştı. Sonra yaklaşık üç ay önce yeniden bizim yanımıza gelmişti. İlk zamanlar hepimiz için zordu. Onlar bana alışmaya çalıştı, ben de onların hayatına alışmaya... Ama zamanla birbirimize alıştık. Şimdi ise onları düşünmeden tek bir gün bile geçiremiyordum.Hayatta çok az insana güvenirdim.Çünkü bir zamanlar güvendiğim insanların beni yarı yolda bıraktığını görmüştüm. Bu yüzden artık herkese kolay kolay güvenemiyordum. Ama kardeşlerim... Onlar benim için farklıydı. Yaklaşık üç yıl önce hem abi hem de baba olmam gerektiğini öğrendim. O günden beri tek bir düşüncem vardı: Onları korumak. Kızların odasına girdim.Eliz yine uyuyordu.Yatağın kenarına oturdum ve saçlarını yavaşça okşamaya başladım. Alaz: Aşkım... Haydi uyan. Eliz kıpırdamadan uyumaya devam etti. Alaz: Bebeğim, haydi. Eliz: Iııh... Alaz: Haydi bakalım güzelim. Eliz: Off, tamam... Küçük hanım sonunda gözlerini açtı.Onu kucağıma aldım. Alaz: Günaydın bebeğim. Eliz başını göğsüme yasladı.Bir süre öylece durduk.Sonra onu banyoya götürdüm. Temizliğini yaptım, üstünü değiştirdim ve dolabından güzel bir kıyafet seçtim.Kıyafetini giydirdikten sonra karşıma geçip ona baktım. Alaz: Bebeğim, beğendin mi? Eliz aynaya baktı ve gülümsedi. Eliz: Evet... Çok güzel olmuşum. Gülümsedim. Alaz: Evet aşkım. Şimdi Mira'yla birlikte aşağı inin. Eliz: Tamam, abi. Eliz odadan çıktı.Ben de diğer kardeşimin odasına geçtim.Lara uyanmış, etrafına bakıyordu.Yatağın kenarına oturup onu kucağıma aldım. Alaz: Günaydın güzelim. Lara bana baktı. Lara: A-bi... Alaz: Bebeğim, daha iyi misin? Lara: Hmm... Alaz: Güzel. Lara'nın saçlarını okşadım.Kızlarımın bazı korkuları vardı. Özellikle geçmişte yaşadıkları şeyler yüzünden insanlara karşı temkinliydiler.Ben de onları elimden geldiğince korumaya çalışıyordum. Özellikle Lara... Geçmişte yaşadıkları yüzünden bazı insanlardan hâlâ korkuyordu. Ama artık yanındaydım.Ve ona kimsenin zarar vermesine izin vermeyecektim. Alaz: Bebeğim, şimdi yemek yiyeceğiz. Sonra akşam amcalar gelecek. Lara: Tamam abicim ama aşkım gelecek mi? Bir an ona baktım. Alaz: Ya sabır... Lara merakla yüzüme baktı. Lara: Ne oldu? Alaz: Bebeğim, senin aşkın kim? Lara hiç düşünmeden cevap verdi. Lara: Mert abi. Gülmemek için kendimi zor tuttum. Alaz: O senin kuzenin, küçük hanım! Lara: Ama... Alaz: Ama'sı yok. Haydi bakalım! Lara'yı kucağıma aldım ve aşağı indik. Salona girdiğimizde küçük Eliz televizyon izliyordu.Yanına gittik.Lara'yı da yanıma oturttum.Birlikte çizgi film izlemeye başladık. Zaten birazdan yemek hazır olacaktı.Bizim evde kahvaltılar genellikle sağlıklı olurdu. Kızların düzenli beslenmesine dikkat ederdim. B…