9.BÖLÜM: SADECE 1 YIL

​EMRE ÖZBEĞEN'DEN ​Sabahın erken saatleriydi. Kapının, tabiri caizse alacaklı bir şekilde vurulmasıyla uyandım. Kapıyı açtığımda, 40 yıl düşünsem zerre aklıma gelmeyecek bir sima gördüm. Dedem Erdal Özbeğen'in avukatlarından biri olan Gökhan Eldemir; takım elbisesi ve güneş gözlüğüyle karşımdaydı. Soğuk sesiyle sınırlarını koruyarak, "Efendim, dedeniz çiftliğinde sizi bekliyor," dedi. ​Evet, benim bir dedem vardı. Lise mezuniyetinden sonra varlığını öğrendiğim dedem... Babamla dedemin arasında, ben doğmadan önce bir soğukluk hasıl olmuş. Bu soğukluğun sebebi annemmiş. Annem, dedemin evinde yaşayan bir hizmetçi hanımefendinin kızıymış. Annesini ziyarete geldiği zamanlarda babam onu görürmüş. Birbirlerine duydukları hoşlantı, yavaş yavaş karşılıklı bir aşka dönüşmüş. Bu durumu dedeme açtıkları zaman kesin bir ret cevabı almışlar. Bu konuşmanın ardından babam, hukuk bölümünün son senesinde olduğu için hızla okulunu bitirmiş ve annemle kaçıp evlenmişler. Evlendikten sonra dedemle asla görüşmemişler. ​Annemle babam mütevazı bir hayat sürmeye başlamış fakat lisenin son döneminde dedemin hasta olduğu haberi gelmiş. Çalışanları aracılığıyla babama ulaşmışlar ve az da olsa görüşmeye başlamışlar. Bu gerçeğin bana bir şok yaşatıp okulumu etkilememesi için, durumu söylemek üzere okulumun bitmesini beklemişler. Duyduğum zaman bu bende çok büyük bir şok yaratmıştı; çünkü doğdum doğalı dedemi ölü biliyordum. ​O yüzden teklifi reddetmemiştim. Gökhan'ın, şu anda o her neredeyse beni oraya götürmesine izin vermiştim. Arabaya binip yol almıştık. Şehrin dışına çıkıp toprak bir yola geçmiştik. Toprak yolda geçen kısa bir yolculuğun ardından görüş kadrajıma büyük bir koru ve çiftlik girdi. Demek Özbeğen çiftliğinde yaşamaya başlamıştı. ​Bahçeye uygun koltuk takımları vardı; bahçesindeki berjerde oturuyordu. Oraya doğru yürüdüm. Beni gördüğünde soğuk bir tavırla, "Hoş geldin evlat," dedi ve karşısını işaret etti: "Geç, otur." ​"Hoş geldin," dedi ardından ve bizi o klasik muhabbetin içine sürükledi: "Hayat nasıl geçiyor evlat?" ​Bıkkın bir nefes verdim. "Bu girizgah muhabbetini geçsek olmaz mı? Beni buraya neden çağırdın, onu söyle. Öylesine çağırmayacağını ikimiz de biliyoruz. Çünkü ikimizin de birbirimizin sevgisinden öldüğümüz söylenemez, değil mi?" dedim çekinmeden. ​"Öyle olsun," dedi. Seyrek beyaz saçları, toplu vücudu, eski moda takım elbisesi ve yuvarlak numaralı gözlükleri ile tam olarak gaddar Yeşilçam iş adamlarına benziyordu. Biraz uzakta, tahminimce bizim konuşmamızın buraya ulaşacağını bilen ve bunu bekleyen Gökhan'a küçük bir el hareketi yaptı. Gökhan yanımıza geldi; önüme bir dosya ve dolma kalem bıraktı. Bunun ne olduğunu anlamak adına karşımdaki yaşlı adama baktım. Bana dosyayı göstererek, "Aç," dedi. Açtığımda karşıma çıkan sözleşmeyi inanın ben de beklemiyordum. Başlığı beni şoka sokmuştu: ​ÖZBEĞEN AİLESİ EVLİLİK VE MİRAS ŞARTLARINA İLİŞKİN TAAHHÜTNAME ​Devamında gelen maddeler ise şunlardı: ​İşbu Evlilik ve Miras Şartlarına İlişkin Taahhütname, miras bırakan Erdal Özbeğen (bundan sonra "Miras Bırakan" olarak anılacaktır) ile mirasçı Emre Özbeğen (bundan sonra "Mirasçı" olarak anılacaktır) arasında aşağıda belirtilen hüküm ve şartlar çerçevesinde düzenlenmiştir. • ​Madde 1 – Evlilik Şartı: Mirasçı Emre Özbeğen, Miras Bırakan tarafından aile yapısına, örf ve adetlere, Özbeğen Ailesi'nin değerlerine ve aile itibarına uygun görülen bir gelin adayı ile evlilik akdini gerçekleştirmeyi kabul ve taahhüt eder. • ​Madde 2 – Mevcut İlişkinin Bildirilmesi: Mirasçının hâlihazırda evlenmeyi düşündüğü veya duygusal birliktelik yaşadığı bir kişi bulunması hâlinde, söz konusu kişi Miras Bırakan'ın uygun göreceği tarih, saat ve yerde kendisiyle tanıştırılacaktır. Miras Bırakan'ın yapacağı değerlendirme neticesinde gelin adayının aile yapısına, kişiliğine veya Özbeğen Ailesi'nin değerlerine uygun görülmemesi hâlinde Mirasçı, söz konusu kişi ile evlilik gerçekleştirmemeyi kabul ve taahhüt eder. • ​Madde 3 – Evliliğin Devamı: Gerçekleştirilecek evli…