BÖLÜM 5 : ADALETİN KIRMIZI MÜHRÜ

O sabah gözümü açtığımda… S’nin kokusu hâlâ üzerimdeydi. Ama sesini duyamadım. Gece ne kadar gerçekse, sabah o kadar uzaktı. Öpücüğümüzde bile hesap vardı. Ben sevmiştim. Ama en çok… kendimden korkmuştum. Masaya geçtim. Dezin dosyayı açtı. O an, zaman durdu. Ekrandaki yüz donuk bir geçmiş…