1.Bolüm

Gece saat 01:48 Gece olunca dünya biraz daha sessizleşiyordu. Ben de kendimi o sessizliğin içinde daha rahat hissediyordum. Ama son zamanlarda geceleri sevmemin başka bir nedeni daha vardı. Kutay. Hayatıma girdiğinden beri... Aynaya baktığımda eski Arya yoktu. İnsan en yakın arkadaşına aşık olabilir miydi? Bu bana hep garip gelirdi. Sırdaşım, dostum hatta kardeşim dediğim insana istemeden aşık olmuştum. Belki de bu yüzden kendime bile itiraf etmekte zorlanıyordum. Duygularımı asla belli edemiyordum. Davranışlarımdan anlaşılır mıydı bilmiyorum ama hislerimi hiçbir zaman kelimelere dökemiyordum. Ben zaten hep sessiz biriydim. Belki de bu yüzden içimde ne koparsa kopsun kimse fark etmiyordu. Kutay'ın neden bu kadar önemli olduğunu ben bile bilmiyordum. Belki çok merhametli olduğu içindir. Belki herkese karşı aynı kalbi taşıdığı içindir. Onun yanında kendimi güvende hissediyordum. Acaba aşık olduğumu söylesem ne tepki gösterirdi? Bana karşı hisleri varsa açık açık söyler miydi? Çünkü ben söyleyemezdim. Ne zaman cesaretimi toplasam korkularım daha ağır basıyordu. Derin bir nefes verip günlüğümü kapattım ve sayfaların üstüne bıraktığım Kutay'ın fotoğrafına son bir kez baktım. Yüzümde hafif bir gülümseme belirdi. Kafamın içindeki bütün sorularla birlikte uykuya daldım...